Betrap je jezelf er wel eens op dat je veel ja zegt, terwijl je eigenlijk nee bedoelt?
Wil je altijd aardig gevonden worden en zeg je daarom maar ja in meerdere situaties?

Eigenlijk laat je dan over je grenzen gaan. Want je voelt al aan dat dingen niet goed voor je zijn, maar toch zeg je maar ja om de lieve vrede te bewaren of omdat je dat stapje extra wilt doen op je werk.

Heb je wel eens last van je nek en schouders? Het gevoel dat je een heleboel zware ballast meedraagt in je rugzak?

Toen je geboren werd, had je al alle kracht die je nodig hebt in je. Vergelijk het eens met bijvoorbeeld een beukennootje. In dat beukennootje zit al de volledige volwassen boom. En die boom kan uitgroeien als die voldoende ruimte heeft, veel zonlicht krijgt en de omstandigheden goed zijn.

Hoe zou het voor je zijn om te stralen zoals je echt bent? Om buiten de lijntjes te kleuren en niet mee te lopen in wat anderen van je verwachten?
Hoe zou het voor je zijn om je authentieke zelf te zijn? De diamant in jezelf op te poetsen zodat die gaat stralen?

Hoe lang houd jij al een strandbal onder water?

Heb je wel in de gaten hoeveel kracht jou dat kost om die bal steeds onder te duwen?
En als je de bal loslaat plopt die gelijk weer omhoog, dus eigenlijk was het vergeefse moeite.
De energie die het jou kost kun je eigenlijk niet missen. Je hebt die zelf nodig. De strandbal staat misschien wel voor overtuigingen of emoties die je niet wilt aankijken.

Heb je wel eens een wervelstorm in je hoofd? Dat je zó druk bent omdat je nog allerlei dingen moet doen?

Eigenlijk ben je dan een wandelend hoofd en voel je de rest van je lijf niet. Doordat je de lat voor jezelf zo hoog legt om een goede ouder, vriend(in), echtgenoot, werknemer, sporter te zijn, brengt dat een hoop gepieker met zich mee. Hoe houd je alle ballen in de lucht? In je hoofd ben je allerlei plannen aan het bedenken. Druk, druk, druk.